η βιτρινα

ηταν μικρουλα κι απραγη και δροσερη κι ωραια πως το παθε, μανουλα της, κι αγαπησε εκδορεα

Be Thankful for What You Got

εγω και το αυτο

Να το πάλι μου βγαίνει, μου βγαίνει αυτό και φοβάμαι γιατί το ξέρω, το ξέρεις, το ξέρουν, ότι έτσι δεν πας πουθενά, δεν έχει νόημα, καλύτερα να πας να πεθάνεις σε μια ήσυχη γωνιά, να μην πιάνεις και χώρο δηλαδή, ο χώρος είναι πολύτιμος δεν είναι για να σπαταλιέται μαλακωδώς. Μερικές φορές τι να εξηγήσεις τα ανεξήγητα και τι να πεις, για ένα τίποτα πως φτάσαμε στ' ανείπωτα.'Αλλωστε ξέρεις πως σιγά τα φρένα, το τιμόνι σου, δεν θα τα καταφέρεις μονή σου και θα μπορούσα αυτό να το κάνω εσαεί, κάποια στιγμή μπορεί και να το κάνω να φτιάξω ένα πόστ από copy paste αγαπημένων στίχων, μια αηδία θα βγει όπως όταν βλέπεις φτιαγμένη στο φωτόσοπ την τέλεια γυναίκα κι έχουν πάρει τα μάτια της Τέιλορ τα χείλια της Τζολί και τον κωλο της Ντρούνα ξέρω γω αλλά το αποτέλεσμα είναι αηδία σκέτη και αναρωτιέσαι πως γίνεται αυτό να είναι όλα ιδανικά αλλά να μην υπάρχει τίποτα your daddy is rich and your mom is good-looking SO hush επιτέλους You little shit you're in it, nowI hope they throw away the key.

αποκαλυψεις

θελω να γραψω ενα ποστ θελω να γραψω ενα ποστ θελω να γραψω ενα ποστ θελω να γραψω ενα ποστ θελω να γραψω ενα ποστ θελω να γραψω ενα ποστ θελω να γραψω ενα ποστ θελω να γραψω ενα ποστθελω να γραψω ενα ποστθελω να γραψω ενα ποστ θελω να γραψω ενα ποστ θελω να γραψω ενα ποστ θελω να γραψω ενα ποστ θελω να γραψω ενα ποστ θελω να γραψω ενα ποστ θελω να γραψω ενα ποστ θελω να γραψω ενα ποστθελω να γραψω ενα ποστ θελω να γραψω ενα ποστ θελω να γραψω ενα ποστ θελω να γραψω ενα ποστ θελω να γραψω ενα ποστ θελω να γραψω ενα ποστ θελω να γραψω ενα ποστ θελω να γραψω ενα ποστ θελω να γραψω ενα ποστθελω να γραψω ενα ποστ θελω να γραψω ενα ποστ θελω να γραψω ενα ποστ θελω να γραψω ενα ποστ θελω να γραψω ενα ποστ θελω να γραψω ενα ποστ θελω να γραψω ενα ποστ θελω να γραψω ενα ποστ θελω να γραψω ενα ποστθελω να γραψω ενα ποστ θελω να γραψω ενα ποστ θελω να γραψω ενα ποστ θελω να γραψω ενα ποστ θελω να γραψω ενα ποστ θελω να γραψω ενα ποστ θελω να γραψω ενα ποστ θελω να γραψω ενα ποστ θελω να γραψω ενα ποστθελω να γραψω ενα ποστ θελω να γραψω ενα ποστ θελω να γραψω ενα ποστ θελω να γραψω ενα ποστ θελω να γραψω ενα ποστ θελω να γραψω ενα ποστ θελω να γραψω ενα ποστ θελω να γραψω ενα ποστ θελω να γραψω ενα ποστθελω να γραψω ενα ποστ θελω να γραψω ενα ποστ θελω να γραψω ενα ποστ θελω να γραψω ενα ποστ θελω να γραψω ενα ποστ θελω να γραψω ενα ποστ θελω να γραψω ενα ποστ θελω να γραψω ενα ποστ θελω να γραψω ενα ποστθελω να γραψω ενα ποστ θελω να γραψω ενα ποστ θελω να γραψω ενα ποστ θελω να γραψω ενα ποστ θελω να γραψω ενα ποστ θελω να γραψω ενα ποστ θελω να γραψω ενα ποστ θελω να γραψω ενα ποστ θελω να γραψω ενα ποστθελω να γραψω ενα ποστ
αλλα ειλικρινα δεν εχω να πω τιποτα

μικρο νυχτερινο

θα μπορουσα να παρω τωρα εφημεριδες.
βγαινοντας απο το σινεμα ομως, ειδικα απο ταινιες που μ αρεσουν, δεν εχω ορεξη να κανω τιποτα παρα μονο να περπατησω ατελειωτα.μ αρεσει η πατησιων τις νυχτες, νομιζω οτι σε αποζημιωνει για το χαλι που εχει τη μερα.

μια εικονα, μια (ασχετη) συζητηση

Στο σπιτι της γιαγιας μου το κρεββατι που κοιμομουν ηταν απεναντι απο το εικονοστασι.
Εκει υπηρχε μια εικονα που πανω πανω ειχε ζωγραφισμενο αυτο το ματι του θεου (;) κι υστερα απορω γιατι ειμαι τοσο ενοχικο ατομο.
Αν ειχα βουτηξει καμια γκαζοζα απο το καφενειο του παππου, το βραδυ, αυτο το ματι ηταν καρφωμενο πανω μου.Οι προσευχες μου ηταν μετανοιας, οτι δεν θα το ξανακανω ποτε μα ποτε και πεφταν οι ορκοι βροχη.
Αφηστε τα,δυσκολα χρονια....

nip/fuck

τι προβλεψιμο σηριαλ.ειμαι σιγουρη οτι στο τελος αφου θα εχουν πηδηξει τη πλαση ολη, θα το παρουν αποφαση οτι ειναι πλασμενοι ο ενας για τον αλλο, θα σταματησουν τις σαχλες και θ ασχοληθουν σοβαρα επιτελους με τη σχεση τους.
μετα, μεροδουλι, μεροφαι, χειρουργικη.

πρεπει επειγοντως να παρω
υπολογιστη.

Χτες τα ξημερωματα μπηκαν στο σπιτι μου κλεφτες.
Αφου πηραν αυτα που ηθελαν να παρουν,εφαγαν και μια μπανανα.
Πηραν λαπτοπ, κινητο, πορτοφολι και αποχυμωτη (!).Τον οποιο τελικα αφησαν στο μπαλκονι.
Τι σκατα, αβιταμινωση ειχαν;

νεκρη φυση

μια πορτα σιδερενια, μισανοιχτη. δυο δεντρακια, το ενα φυλλοβολο το αλλο αειθαλες,τυχαιο.
καρεκλα,τραπεζι,πιατο ,μηλο μισοφαγωμενο.
δυο κουβεντες, κατω πεσμενες,ακινητες.

Καθισε ή πιο σωστα εγω διαλεγω να καθισω απεναντι του.Ξερω τι θελει να πει,αλλα κατα βαθος ελπιζω σε υπερβασεις.

Μιλαει.Εγω ακουω.Του λεω να ξαναπει, καποια σημεια δεν τα καταλαβα.Του λεω οτι θα κανω αυτο που θελει.Τι θελει; Μαλιστα.

Τους παω μεχρι το μετρο αποχαιρετιομαστε εγκαρδια, φιλιομαστε κιολας.

Γυριζω σπιτι θελω να ακουμπησω την πλατη μου στο τοιχο.Δεν θελω να κατσω, δεν θελω να ξαπλωσω, θελω λιγο η πλατη μου να ακουμπησει καπου.Βλεπω πανω στο τραπεζι τους καφεδες τα κουλουρακια τα νερα, τα μαζευω, θελω να τα πλυνω με χλωρινη αν ειναι δυνατον.

Νοιωθω τετοιο κρυο μεσα εξω.

Δεν ξερω αν θα τα καταφερω.

Μετα σκεφτομαι οτι του χρονου τετοια μερα ολα θα ειναι καλα.Θελει το χρονο του. Ολα θελουν το χρονο τους.

Μετα σκεφτομαι που το ειδα γραμμενο οτι του χρονου θα ειναι ολα καλα;

μα γιατι τα βιντεοκλιπ να ειναι τοσο σαχλα μερικες φορες;
(να καλη ωρα, αυτο)
ας ειναι.το τραγουδακι ειναι ωραιο ομως.

Λογοδιαρροια μερος ωχ'

Κανονικα θα επρεπε μπαινοντας στο σπιτι να παω κατ ευθειαν στο δωματιο μου.
Ομως οοοχι, πατησα το κουμπι, αναψα τσιγαρο και καθισα μπροστα στον υπολογιστη.Με ποση ευκολια φανταζομαι αλλους ανθρωπους να γραφουν ενα ποστ.Εδω δεν παιζει αυτο.Φτυνω αιμα. Τοτε γιατι το κανω; Σιγα μην εχω απαντηση.Εδω δεν εχω για αλλα κι αλλα σ αυτο θα κολλησω;

Σκεφτομουν τωρα στο αυτοκινητο δουλειες που θα ηθελα να κανω ή να ειχα κανει.
Στα δεκαξι μου υπηρχε μονο η γυμναστικη.Εκεινα τα χρονια αυτο δεν ηταν καθολου της μοδας, μιλαμε για πολλα χρονια πριν.Αλλα εμενα μου αρεσε.

Παει αυτο.Μεγαλωνοντας αρχισα να γινομαι της ταβλας.Δηλαδη κοπηκαν οι αθλοπαιδιες και το ονειρο μου ηταν να εχω εκπομπη στο ραδιοφωνο αργα το βραδυ.Μια εποχη ειχα κολλησει το αυτι μου στο δευτερο.Ωραιες μουσικες και κουβεντες.
Η μονη που με εκνευριζε ηταν η συγχωρεμενη η μ. καραλη.Εξυπνη γυναικα αλλα δεν την αντεχα με τιποτα. Αυτα του στυλ μωρα μου απενοχοποιηθειτε και η υπερβολικη ανεση ηταν για μενα ξενοι τοποι.(που δεν ηθελα να παω)

Μετα ηθελα να σχεδιαζω γραμματοσειρες (τρελοκοριτσο).
Διαβασα προσφατα ενα αρθρο που δεν χρησιμοποιουσε τη λεξη γραμματοσειρα αλλα οικογενεια γραμματων.Μου αρεσε αυτο.

αυριο θα ψαξω να βαλω του παπακωνσταντινου τον διαφανο
μου χει κολλησει αυτο "στου δειλινου την ακρη δεν βλεπεις ονειρα, αυτα που γιναν βλεπεις και τα επομενα"

φρουδες ελπιδες

που σκατα ειναι η ανω τελεια;

θα τη βρω.εστω κι αν μου φαει ολο το σ\κ.

αν δεις ενα φωτακι στον ουρανο αργα και σιωπηλα να προχωραει κλπκλπ

Κανει κρυο και μεσα στο σπιτι.Απο το μανικι της ζακετας βγαζω μονο τον δεικτη.Ετσι οπως ειναι σκοτεινα, με μοναδικο φως αυτο της οθονης του υπολογιστη, φαινεται σαν το δαχτυλο του Ε.Τ.Χωρις τις θεραπευτικες ιδιοτητες.
γαμωτο.

UB (my) KING

υ π ε ρ ο χ ο

καλημερα

ψυχη τε και σωματι

Σαν το παράπονο στη φράση: Εδώ και τώρα
Σαν το σπασμένο φαρμακείο στις δύο η ώρα
Σαν το καμένο το γήπεδο, σαν το αμόκ της μηχανής σου
μέσα απ' της βιτρίνας τα θρύψαλα ακούω τη ψυχή σου

Κι όπως σ' ένα τοπίο μυστικό, αντικριστά στο κήτος
έτσι μια ευλογία που αγνοώ, με κρατάει στο δικό σου το μήκος
Μου 'στειλαν μηνύματα οι βιαστικοί σου οι νάνοι
απ' το παραλήρημα της χώρας σου που αυξάνει
Τρεις και μισή ξημερώματα, σαν διαδήλωση που πήζει
μαύρο γυαλί δίχως πρόσωπο και ξαφνικά ραγίζει

Και στου σκοτωμένου το σφυγμό, στο φλας του ασθενοφόρου
καθρεφτίζει κάτι απ' την ηχώ του Θεού στο βυθό του Εωσφόρου

Οι ρυθμοί μου λύσσαξαν μα δεν κρατούν τον ήχο
της μοναξιάς σου όταν κλαις και χτυπάς τον τοίχο

Μες της αυγής το μισόφωτο σβήνω μίλια γραμμένης ύλης
να βρεις τη σελίδα κατάλευκη να μπεις και ν' ανατείλεις
Μ' ένα παρανάλωμα παντού, στη Θεϊκή σου αλήθεια
σαν φωτογραφία ενός παιδιού που μου λέει: Αναγνώστη βοήθεια

Θύρα επτά και Θύρα κάτω απ' τις ερπύστριες
Όλα διαβήκαν απο τις γλώσσες τις στραγγαλίστριες
Κι όμως εγώ σ' αφουγκράστηκα σα λεξούλα ενός αγνώστου
κι όχι σα μέρος του λόγου τους και του δικού τους πόστου

Για να σ' αγκαλιάσω με καημό και τόσο να σε νοιώσω
Όσο είναι τοπίο μυστικό τούτο εδώ που ποθώ ν' αποδώσω
....................................................................................................................................

βγαζω τον εν λευκω και βαζω μελωδια, ακουω αυτο το τραγουδι.
ομορφο που ειναι.
μ αρεσει που ειναι κυριακη πρωι.μ αρεσει που ειμαι σπιτι μου.

ακολουθω το συστημα πλημμυρα δηλαδη εκει που δεν βγαινω
ουτε για τσιγαρα (που λεει ο λογος) κανονιζω μεσα σε μια μερα
να τα κανω ολα.απο φοβο κι ανασφαλεια, μη νομιζετε.ποσες φορες μπορεις να πεις οχι.
ετσι σε λιγο πρεπει να ξεκινησω κι εγω τον δικο μου μαραθωνιο.
καφεδες, βολτες κι επισκεψεις.
η πραγματικη μου αναγκη ή ετσι νομιζω τουλαχιστον ειναι να κατσω εδω.
να διαβασω εφημεριδες, να πηγαινω απο καναπε σε κρεββατι.

περναω μια περιοδο θυμου.δεν θελω να καταλαβω κανεναν.δεν θελω να μπω στη θεση κανενος.νοιωθω συνεχεια οτι χρωσταω,οτι οφειλω.στα παιδια μου στους γονεις μου στους φιλους.κανονικα ετσι ειναι.ομως αδυνατω.δεν μπορω να ειμαι καλη μανα ουτε καλη κορη ουτε καλη φιλη.δεν μπορω να ειμαι τιποτα.μακαρι να μπορουσα.

νομιζω οτι ακροβατω.και δεν ειμαι καλη ακροβατισσα .ασχετο, υπηρχε ενα μπαρ στη γειτονια μου με αυτο το ονομα, εκει περασα σχεδον ολη τη εφηβικη μου ηλικια,ενα βραδυ με τη καλυτεροτερη φιλη του κοσμου λεγαμε, λεγαμε, ημασταν συναχωμενες και οι δυο αλλα ηταν τοση η καψα μας να τα πουμε ολα, που ειχαμε μεινει με ενα χαρτομαντηλο(φυσικα ουτε λογος να πεταχτουμε να αγορασουμε, ουτε καν να ζητησουμε απο τη σερβιτορα μια χαρτοπετσετα) και σκουπιζαμε κι οι δυο σ αυτο το ερμο χαρτομαντηλο τις μυξες μας και τωρα εσας αυτο σας κανει σιχαμενο αλλα εμενα δε με νοιαζει.δεν θυμαμαι τι λεγαμε, δεν εχει σημασια, αλλα υπηρχε συναισθημα, ισως γι αυτο το θυμαμαι ακομα, ισως γι αυτο το θυμηθηκα τωρα, ισως αυτο να ειναι η ολη ιστορια, δεν νοιωθω τιποτα, μονο θυμο.
περασα μια περιοδο (τεραστια) που η φυσικη μου παρουσια ηταν εκει που οφειλε να ειναι.και νομιζα οτι αυτο εφτανε και περισσευε. δεν εφτασε βεβαια.
ηταν λαθος και παρ ολα αυτα συνεχιζω να το κανω.το βλεπω αλλα δεν μπορω να το διορθωσω.δεν ξερω πως διορθωνεται.

working nine to five ( leme kai kamia malakia na perna H ora)

Ειναι 1:22 και ολη η πλαση κοιμαται.Oλη; Oχι ολη.Yπαρχει μια ευσυνειδητη υπαλληλος που ακομα δουλευει.
Νοιωθω καθαροαιμο μισος για ολα τα pantone.
Απο την αλλη μου αρεσει το γραφειο ετσι, χωρις να χτυπανε τηλεφωνα, χωρις να μπαινοβγαινει κοσμος.

Τι ειναι αυτα που λετε; Και φυσικα εχω προσωπικη ζωη.