24.1.09

γιατι οι νεοι τρεπονται και τερπονται απο τα ναρκωτικα μητερα;

αποφασιζω μετα απο εναμιση χρονο να κατεβασω το itunes για να περασω κανενα cd. παω στο συρταρι και φερνω ενα πακο, χαιρομαι στην αρχη, να βαλω κι αυτο να βαλω κι εκεινο. μετα σκεφτομαι πως οτι εχω ειναι χιλιοακουσμενο. εχω να αγορασω cd πανω απο χρονο. σημερα ολη μερα ειχαμε πει με τον φιλο Σ. να παμε σ αυτα τα τεραστια μαγαζια το ενα με επιπλα και το αλλο με ηλεκτρικα ειδη να χαζεψουμε, ο Σ. αγορασε τοστιερα,μηχανη που κοβει τις τριχες στη μυτη και στα αυτια(!!!) τρεις πετσετες διαφορετικου μεγεθους για το μπανιο και καναδυο για την κουζινα κι εγω γυρισα σπιτι με μια ξυλινη κουταλα.(τελεία)
χτυπαει το τηλεφωνο και μου λεει η φιλη Α. να παμε σε ενα παρτι, οκ της λεω κανονιζουμε την ωρα και σκεφτομαι τι να φορεσω. οχι μην φανταστειτε να βαλω τα καλα μου γιατι καλα δεν εχω.
ενταξει δεν εχω ταυτισει την ευτυχια με την καταναλωση, δεν γυαλιζει το ματι μου στα μαγαζια.
με τι εχω ταυτισει την ευτυχια ομως;
κυριακυρια ναπωγωκυρια; ναπωγωκυρια;
με τιποτα.
παω να πιω το βοσπορο τωρα.

21.1.09

οχι οχι αυτο δεν ειναι ποστ

η ωρα ειναι 2.12 και λεω
να το γραψω.
να μη το γραψω.
γιατι να μη το γραψω;
ε, θα το γραψω λοιπον.

καληνυχτα

καλη νυχτα.

φαινεται χαζομαρα, το ξερω. οπως ξερω οτι υπαρχουν ανθρωποι που νυσταζουν και θελουν να ξαπλωθουν τα ματια τους να κλεισουν αλλά τζιφος, τιποτα.καθονται εκει στο σκοταδι με τα ματια ανοιχτα να κοιταζουν τα σκουρα και τα πιο σκουρα σημεια του διαδρομου του μυαλου τους (καλα αφηνω τα ποιητικα) του διαδρομου που οδηγει στα δωματια τα υπολοιπα του σπιτιου ξερετε τωρα σαλονι κουζινα δωματια μικρων μπανια και βεσε, τοιχοι βαμμενοι, καδρα κεντραρισμενα .
γι αυτο λεω,
καληνυχτα. δεν το ψιθυριζω, καλα ουτε το γκαριζω κιολας (αυτη η εφεση για ποιηση,να το κοιταξω).

19.1.09

.....

και συνεχιζω τις διαπιστωσεις μου
αν δεν δουλευεις δεν εχεις προσωπικα με καμια μερα της εβδομαδας, δηλαδη οι δευτερες σου φαινονται μια χαρα.
ολοι οι δρομοι, ειναι μονοδρομοι και οδηγουν στη κουζινα. θα φας, θα ξαναφας και θα πιεις κοκακολες μεχρι που να σκασει η κοιλια σου. επισης ποια νουτελα, εδω μεχρι σοκολατακι με την χιονατη που εφερε η μικρη απο το σχολειο, εξαφανιστηκε με μια χαψια. μαλιστα.

δυστυχως συνεχιζεται..

17.1.09

περιοδος διαπιστωσεων

αν εχεις καιρο να γραψεις στο μπλογκ, νιωθεις μια σχετικη αμηχανια.
οχι οτι ακουει κανεις, αλλά εχω κανει μερικες διαπιστωσεις και λεω να τις γραψω εδω, γιατι
ειμαι ολη μερα να ψαχνω το ταιρι μιας καλτσας (λοιπον αν εχεις παιξει ωρες memory σαν παιδι, δεν εχεις να φοβηθεις τιποτα, να αλλη μια διαπιστωση), το τηλεφωνο, ενα στυλο, ενα χαρτι, ειδικα ενα στυλο, απλο μπικ πως το λενε ,που να μη μυριζει φραουλα -λεβαντα- εξατμιση λεωφορειου και να γραφει μπλε και οχι φουξια- πορτοκαλι- κιτρινο.
η πιο ευκολη κινηση στο σπιτι ειναι να βρεις τον υπολογιστη. ακομα.
με το απλο πατημα ενος κουμπιου γραφεις, σβηνεις, ξαναγραφεις.
και ξανασβηνεις.

4.1.09

μια ειδηση

αποφασισα να γραψω με αυτο το χρωμα και με, γιατι οχι, μεγαλυτερη γραμματοσειρα γιατι σκεφτηκα οτι αμα κανω τετοια, κανεις δεν θα καταλαβει οτι αυτο το ποστ δεν θα λεει τιποτα, μονο θα χρωματιζεται και θα μεγαλωνουν τα γραμματα μεχρι που να σκασουν, παφ, και ν' αρχισουν να πεφτουν σα σερπαντινα στη γιορτη αυτη που φορας μουτσουνες, γιατι αμα φορας τετοιες, κανεις δεν θα καταλαβει οτι δεν λες τιποτα.

φυσικα και συνεχιζεται..