9.8.08

λογοδιαρροια συστημικη

πειτε μου εσεις γιατρε μου.
αν η μιση μου καρδια στη κινα βρεθηκε για λιγο, η αλλη μιση εδω μεσα βρισκεται. σταθερα και να το παρουμε αποφαση. πιανω το εαυτο μου οταν περναει η ωρα να εχει στερητικο συνδρομο. οχι δεν κοιταζει αγχωμενος την ωρα. ουτε ιδρωνει.
δεν εχει καποιου ειδους ραντεβου. δεν εχει να κανει με καμια συνεπεια.
θελω απλα να ξεγλυστρισω γιατι δεν εχω το θαρρος να σηκωθω, να χαιρετησω την ομηγυρη και να κατηφορισω προς το γραφειο που βρισκεται ο υπολογιστης. θελω εκει που γινεται μια παυση στη κουβεντα και καποιος θα σηκωθει να συμπληρωσει το ποτο του ή καποιος αλλος θα σηκωθει να ριξει μια ζακετα στην πλατη του, εκεινη την ουδετερη και χωρις σημασια στιγμη να φυγω και χωρις βλεμματα ολο νοημα ή ευθεως ερωτησεις του τυπου μα τι κανεις καθε βραδυ τοσες ωρες μπροστα απο μια οθονη, να πατησω τους κωδικους μου και να μπω στα γνωριμα και αγαπητα μερη.
ας μιλησουμε για παραξενιες.
πως θελετε να τρωτε τα αυγα σας; οταν ημουν πιτσιρικα τα καλοκαιρια για να μπορω να κανω καιρο διακοπες δουλευα, δεν μου αρεσε να δουλευω νυχτα γιατι ηθελα να βγαινω, ετσι διαλεγα πρωινες δουλειες. ενα καλοκαιρι εφτιαχνα πρωινα σ ενα καμπινγκ. δεν υπηρχε ανθρωπος λοιπον, που να ηθελε αυγα και να εκανε την παραγγελια του ετσι σκετη (ε-σκετη-ε). ενιωθα σαν μανα του καθενος. καψαλισμενες ακρες ασπραδιου, ο κροκος να στεκεται σα δακρυ στην κορα του ψωμιου, και αλλα τετοια ακουγα, και πολυ μου αρεσε γιατι ηξερα πως περαστικη ημουν απο κει. ασε που οταν εισαι μικρος οτι μαθαινεις καλο και χρησιμο ειναι.
ας πιω μια γκραπα. ναι. γκραπα. γιατι τσιπουρα ουζα και ρακες δεν μου αρεσουν.
και συνεχιζουμε με παραξενιες.
φυσαει εδω στην εξοχη. παραπανω απ οσο αντεχω. θα προτιμουσα αυτα τα μελτεμια να γινουν ειδος υπο εξαφανιση. δηλαδη ειναι σωστο η καρετα καρετα για να αναπαραχθει να πρεπει να βαζουν την λακουβα της μαρκαρισμενη με στυλους και σχοινακια και ταμπελες προσοχη εδω υπαρχουν αυγα (να τα παλι τ αυγα. ολα, μα ολα εχουν τον τροπο τους, να γλυφουν οι ακρες τους τις διπλανες ακρες) και μακρια μην πλησιαζετε γιατι ενοχλειτε. (επειδη ειμαι και ενοχικη θα σας πω συντομη ιστορια -οσο αντεχει μια παρενθεση- οτι μικρη στην πελοποννησο εμεις τα παιδακια, σπαγαμε το πρωι αυτα τα μικρα ασπρα και σαν μπαλακια του πινγκ-πονγκ αυγουλακια, οχι για να αφανισουμε το ειδος, αλλά γιατι αυτο το κλατς ηταν ανωτερο απο το κλατς του πλαστικου προστατευτικου που βαζουν για να τυλιξουν αντικειμενα και που δεν ξερω πως λεγεται και που καποτε ειχε γυριστει μια διαφημιση με γιγαντια τετοια που τα σπαει ενα αυτοκινητο, και που μπορει σαν κονσεπτ να ηταν πετυχημενο ωστοσο οι υπερμεγεθεις φουσκαλιτσες δεν μπορουσαν να δωσουν ικανοποιηση, κατα τη γνωμη μου, γιατι αυτα πρεπει να ειναι μικρα για να χαρεις το ζουλιγμα τους, και να παλι μια παραξενια και να παλι που κυκλους κανω και η μια ακρη ακουμπαει την διπλανη, και τελικα τι να πω, δε ξερω, μαλλον ολα ειναι ενα ντομινο.
σιγα μη κλεισω την παρενθεση.
σιγα μη κανω παμπλις.

σιγα μη δεν κανω.

10 comments:

x-ray said...

Σιγά μη δε γράψω σχόλιο. Κάθε μέρα Πασχαλιά...

aerosol said...

Πω, πω! Πάλι έκανε πάμπλις!

mamma said...

Καλησπέρα.
Εξαιρετική λογοδιάρροια :)






)

ε said...

x-ray
και σημερα που εισαστε ε; που εισαστε;

aerosol
δε φταιω εγω, οι γκραπες φταινε και ο καθαρος αερας, μαλλον.
(εχω αποθρασυνθει εντελως :)


mamma
καλησπερα και σε σας. ειναι ευκολο να μιλαω ακαταπαυστα μπροστα σε μια φωτεινη οθονη αυγουστιατικα.
βεβαια μετα νιωθω ασχημα. μετα ερχεστε εσεις πετατε ενα :) τετοιο
και δεν νιωθω τοσο ασχημα πια :)

ο αποτέτοιος said...

τελικά θα μείνω με την απορία: άντεξε η παρένθεση την ιστορία με τα αυγά ή όχι;


(εγώ πάντως τα αυγά μου τα τρώω ομελέτα, με πολύ τυρί φέτα τριμμένο, και με πράσινες και κόκκινες πιπεριές, και με φρέσκο δυόσμο, και αν υπάρχει με λίγο τυρί μετσοβόνε. ευχαριστώ)

x-ray said...

Ήρθα. Πετάχτηκα να πάρω αυγά για την ομελέτα ;)

Spy said...

Καλά που κάνετε και κανένα πάμπλις κατά λάθος, που και που, και περνάνε και οι μέρες πιο ανώδυνα στην ΑΘήνα.

Ποσέ φτιάχνετε;
(όχι, έτσι ρωτάω, δεν...)

ε said...

αποτετοιε
με δυοσμο; ενδιαφερον.

x-ray
καλωστην

Spy
φτιαχνουμε.αρκει να μας πειτε τι ειναι ποσέ.
μηπως θα πρεπε να πω ποτέ;
(ετσι για τη ριμα ρε γαμωτο)

Spy said...

Ποσέ είναι αυτή η αηδία που τρώνε οι άγγλοι. Αυγά σαν ομελλέτα σε πολλές πολλές μικρές άτοκες δόσεις. Σαν κουρκουμπίνια ομελέτας. Σαν αυγό σε τρίμα. Σαν...

(ε, μα... λες και μου αρέσει στο κάτω κάτω... μια καλησπέρα είπα να αφήσω ο χριστιανός και το κάναμε τσελεμεντέ...)

Daria Pavlovna said...

Τι ωραία λογοδιάρροια! Και πόσο σας καταλαβαίνω να ξέρατε....