3.9.08

κουιζ

μπηκε ο σεπτεμβρης πεσαν και κατι βροχουλες, μια χαρα, αν μη τι αλλο υπηρξε σωστο ταιμινγκ με τα πρωτοβροχια, και αυτο το σεντονι διπλωμενο ολο το καλοκαιρι στην ακρη του κρεββατιου, απλωθηκε επιτελους.

καμια φορα θελεις κατι με ολο σου το ειναι, και οταν επιτελους γινεται, στεκεσαι ακινητος, αμηχανος, σαν να μην εισαι εσυ αυτος που του συμβαινουν ολα τουτα. γινεσαι παρατηρητης του ιδιου σου του εαυτου και βλεπεις τη ταινια χωρις κανενα ενδιαφερον, ετσι απο ευγενεια.
μπορει να ειναι θεμα χρονου, λεει.

7 comments:

stixakias said...

όλα θέμα χρόνου είναι.
Και δη του χαμένου...

Κ.Κ.Μοίρης said...

μπορει
μπορει και οχι
(τι είπα τώρα ; )

x-ray said...

έφερα πασατέμπο για την ταινία
(από αυτά τα ιταλικά)

hdd345f said...

λέει: Ζίουκ!

ε said...

στιχακια,
και μετα εχει και απαιτησεις να τον αναζητησουμε κιολας.
ο χαμενος.(για βρισια το ειπα αυτο)

κ.κ.μ.
τι, τι ειπατε;
μια χαρα τα ειπατε.
μη μου τα γυρνατε τωρα.

x-ray
αραπικο φιστικι.
ιταλικα πασατεμπα.
λογικο μου κανει να υπαρχει.
οκ.για δωστε μια χουφτιτσα.


hdd345f
λεει ριουκ ζιουκ;
ή το λεει μ ενα ζιουκαλιλι;

επισης μη ξεχασω να πω οτι
ειμαι η βασιλισσα της κρυαδας αμα θελω, γιατι αμα δε θελω δεν ειμαι.
(σειρα μου : τι ειπα τωρα;)

ο αποτέτοιος said...

ποιος το λέει;

ε said...

αποτετοιε
δεν το ξερω.
να το κανω καλυτερα μαλτιπλ, γιατι ετσι δεν θα το βρει κανεις.